توسط یک محقق ایرانی در دانشگاه تورنتو؛

نخستین دستگاه چاپگر سه بعدی برای درمان سریع زخم های بسیارعمیق آزمایش شد

سعید امینی نیک، یک زیست شناس سلول های بنیادی در دانشگاه تورنتو، موفق به طراحی و ساخت دستگاهی، شبیه یک اسلحه چسب، چاپگر سه بعدی پوست شده است که می تواند زخم های بسیار عمیق را سریعا درمان کند، عملکرد این دستگاه بر روی موش و خوک با موفقیت آزمایش شد.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری از اصفهان، سعید امینی نیک، یک زیست شناس سلول های بنیادی در دانشگاه تورنتو، موفق به طراحی و ساخت دستگاهی، شبیه یک اسلحه چسب، چاپگر سه بعدی پوست شده است  که می تواند زخم های بسیار عمیق را  سریعا درمان کند، عملکرد این دستگاه بر روی موش و خوک با موفقیت آزمایش شد.

دستگاه - که وزن آن کمتر از 2 پوند 0.9) کیلوگرم) است - در پشت آن لایه ای از "زیست جوهر"  قرار دارد، این جوهر حاوی مواد طبیعی موجود در پوست، از جمله کلاژن، پروتئینی که سلول ها را قادر به رشد و توسعه می سازد، و فیبرین، یک پروتئین که در لخته شدن خون کمک می کند تا زخم های را بهبود بخشد، است.

محققان در یک مطالعه جدید که در ماه آوریل در مجله Lab on a Chip منتشر شده، این دستگاه را بر روی زخم های کوچک ایجاد شده در خوک ها و موش ها آزمایش کرده و نشان دادند که ایمن است. با این حال، دستگاه هنوز بر روی انسان آزمایش نشده است.

سعید امینی نیک، زیست شناس سلول های بنیادی در دانشگاه تورنتو، می گوید: این دستگاه اثبات مفهوم است و تحقیقات بیشتری قبل از آن که در بیماران مورد استفاده قرار گیرد،لازم است. اما "همانطور که ما به سوی پزشکی دقیق حرکت می کنیم ... من فکر می کنم چاپگر سه بعدی توانایی آن را دارد که سلول های لازم را شناسایی کند و آنها را به طور ویژه در اندام ها توزیع کند".

پوست ممکن است ساده به نظر برسد، اما بسیار پیچیده تر از آن است که با چشم دیده می شود. این بزرگترین عضو بدن است و شامل سه لایه اصلی می شود. بر اساس این مقاله، لایه ی بیرونی، که به نام اپیدرم شناخته میشود، عمدتا از سلولهای مرده به نام کراتینوسیتها تشکیل شده و به عنوان یک مانع در مقابل از دست دادن آب عمل میکند. طبق گزارش کتابخانه ملی ایالات متحده آمریکا، این لایه همچنین دارای سلول های ایمنی به نام لنفوسیت ها است که مسئولیت انتقال مایعات به گره های لنفاوی را برای دفع ضایعات و سلول های مرکل، که به ما توانایی حس لامسه را می دهد، است. لایه میانی، درم نامیده شده ، حاوی یک ماتریس از فیبرهای کلاژن (و سلول هایی است که آنها را فیبروبلاست ها نامیده اند)، که به پوست الاستیسیته و قدرت می دهد. لایه ی پایین، که به نام هیپوترمی یا لایه زیر جلدی نامیده می شود، عمدتا از چربی تشکیل شده است.

این شبکه پیچیده از سلولها، عروق خونی، اعصاب و موها، برای محافظت از ما از دنیای میکروب هایی که در آن زندگی می کنند، محافظت می کند. اما برخی از انواع زخم ها مانند سوختگی می توانند تمام سه لایه پوست را از بین ببرند و پورتال ها، پاتوژن های تشنه را در بدن ما ایجاد کنند.
امینی نیک می گوید: پوست چاپ شده که محققان آزمایش کرده اند همه این عناصر را تکثیر نکرده اند. اما، دستگاه سلولهای خاصی را شامل می شود، از جمله کراتینوسیت ها و فیبروبلاست ها – که دانشمندان امیدوارند در آینده  بتوانند با آن "پوست کامل" ایجاد کنند و با سلول های بنیادی که می توانند به فولیکول های مو، رگ های خونی و انواع مختلف سلول ها در پیکربندی درست، رشد کنند.
وی خاطرنشان می کند: این اولین دستگاه چاپ پوست نیست. به عنوان مثال، گروهی از محققان اسپانیا چنین دستگاهی را در سال 2016 ایجاد کردند. اما این نخستین دستگاه است که به طور بالقوه اجازه می دهد پزشکان فورا پوست را بدون رفتن به یک آزمایشگاه یا نیاز به اهدا کنندگان دیگر روی زخم قرار دهند. پزشکان به طور بالقوه می توانند سلول های بنیادی را از بیمار (به عنوان مثال از بافت چربی یا مغز استخوان) بیرون بیاورند و در زمان فرایند آنها را به دستگاه انتقال دهند. در حال حاضر درمان برای سوختگی های عمیق شامل پوشش مناطق آسیب دیده با کلاژن- بر پایه مواد و در وابسته به بدن  برای انجام بقیه کار، از جمله ایجاد تمام سلول های ضروری پوست است.

 


 

امینی نیک ادامه می دهد: "اما یک فرد با سوختگی بسیار زیاد بر روی بدنش نمی تواند به طور موثر پاسخ دهد ." درمان های دیگر شامل پوشش  زخم در سلول هایی که پوست را شبیه سازی می کنند، وجود دارد، اما این پیوند ها باید در آزمایشگاه ایجاد شوند.
امینی در مصاحبه مطبوعاتی با لایو ساینس، تصریح می کند: "مدتها طول می کشد؛ بسیار گران است." علاوه بر این، این نوع روش همچنین فرصت هایی برای آلودگی را معرفی می کند، زیرا در اتاق عمل مستقر نخواهد شد. پوست همچنین می تواند از اهداکنندگان گرفته شود، اما این می تواند منجر به اثرات نامطلوب، از جمله ریزش بافت شود، و به ندرت بافتهای اهدایی کافی قابل دسترس  بوده تا زخم های گسترده را پوشش دهد.

 انتهای پیام/

معصومه صادقی

https://www.livescience.com/62511-skin-printer-heal-deep-wounds.html

زمان انتشار: شنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۷ - ۰۷:۰۵:۰۰

شناسه خبر: 63500

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب