در بررسی راه های حذف آلودگی های نفتی از آب دریا؛

رقابت دستگاه محقق ایرانی با بزرگترین جاذب لکه های نفتی جهان/۸۰ برابر صرفه جویی هزینه در مقایسه با نمونه دانمارکی

محققان دنیا برای جمع‌آوری لکه‌های نفتی روش‌های بیولوژیکی و شیمیایی ارائه داده‌اند که اغلب موجب تخریب اکوسیستم شده است...

به گزارش خبرگزاری علم وفناوری استان سمنان؛ در هر کشوری بنادر، نقش مهمی در تعامل با دیگر کشورها در زمینه تجاری و اقتصادی به شمار می روند. آلودگی نفتی در دریا خطر جدی برای محیط زیست ساحلی و اکوسیستم دریا محسوب و باعث هدررفتن منابع انرژی می شود.تجهیزات پالایشگاهی درسواحل دریا، سکوهای نفتی داخل آب، عملیات تانکرها، تصادف نفت کش ها و اضافه شدن آبها و رودخانه های کثیف به دریا از مهمترین عوامل پخش آلودگیهای نفتی در دریا به شمار می رود.دراین گزارش به روش های مختلف پاکسازی لکه های نفتی در سطح دریاها خواهیم پرداخت.

اثرات نامطلوب زیست محیطی، مرگ جانداران دریایی، نامناسب شدن غذاهای دریایی برای مصرف انسانی، کاهش قدرت پرواز پرندگان دریایی به دلیل آغشته شدن پرها به مواد نفتی و اثرات منفی دیگر از پیامدهای انتشار و پخش انواع ترکیبات سبک و سنگین نفت خام در سطح دریا است معمولا هزینه جمع آوری آلودگیها که به عوامل مختلفی همچون نوع هیدروکربن های نفتی ، مقدار و شدت آلودگی، مختصاد و مشخصات جغرافیایی، اقتصادی، فیزیکی و بیولوژیکی محل حادثه، شرایط هوا و دریا، زمان حادثه، راندمان و نوع روش جمع آوری بستگی دارد ؛ رقم هنگفتی خواهد شد اگرچه پیشگیری و جلوگیری از انتشار و نشت آلودگی، همواره بهترین راهکار بوده است اما واکنش سریع و مناسب در هنگام وقوع حادثه، مستلزم داشتن آگاهی و دانش کافی در مورد روشهای مختلف جمع آوری آلودگیها است تبخیر ترکیبات نفتی، استفاده از تکنیک خلا، جذب و جداسازی از سطح آب توسط انواع مختلفی از جاذب ها به خصوص جاذبهای تهیه شده با استفاده از فناوری نانو، استفاده از عوامل بیولوژیکی و میکروارگانیسم ها برای تجزیه هیدروکربن ها، بکارگیری تکنولوژی لیزر، جداسازی فیزیکی به کمک کف گیر و تبدیل آلودگیهای نفتی به ترکیبات دیگر با روشهایی چون فتو اکسیداسیون از مهمترین روشهای جمع آوری، حذف و پاکسازی آلودگیهای نفتی از دریا می باشد که دراین مقاله به آن پرداخته شده است.

کنوانسیون بین المللی مقابله و همکاری در برابر آلودگی نفیت در پی حادثه ای که برای نفتکش اکسون والدز پدید آمد در سال 1990 به تصویب سازمان بین المللی دریانوردی رسید و در سال 1995 لازم الاجرا شد هدف اصلی آن اقدام سریع و موثر در صورت وقوع سانحه آلودگی نفتی به منظور جلوگیری از ورود خسارات جبران ناپذیر به کشتیها، تاسیسات دریایی، بنادر، گزارش دهی سوانح آلودگی به نزدیکترین کشور ساحلی توسط واحدهای دریایی - هوایی و تدوین طرح اضطراری مقابله با آلودگی نفتی می باشد پاکسازی لکه نفتی زمانبر مشکل و پرهزینه است و در صورتیکه بتوان لکه نفتی تهدید کننده سواحل را در دریا برطرف نمود. فواید آشکاری وجود دارد.روشهای متفاوتی برای حذف لکه های نفتی از روی آب دریا وجود دارد که شامل روشهای شیمیایی، فیزیکی و بیولوژیکی است.

نشت نفت در سطح دریا چالش زیست‌محیطی

روش‏های مقابله با لکه ‏های نفتی با وجود تنوع زیاد در اشکالاتی مشترکند. در روش‏های کنونی متداول لکه نفتی سوزانده می‏شود که در این صورت به طور کامل از بین رفته و آلودگی دریا جای خود را به آلودگی اتمسفر می‏دهد. در روش دیگر از تعلیق‌شکن‏ها استفاده می‏شود؛ موادی که روی لکه پاشیده شده و باعث حل شدن هیدروکربن‏های نفت در آب می‏شود که دستاورد این روش مرگ صدها و هزاران جاندار دریایی است. روش دیگر استفاده از مواد جاذب یا دستگاه‏هایی با عنوان اسکیمرهای جاذب است که این روش بیشتر در خصوص پساب‏ها مورد استفاده قرار می‏گیرد و کمتر می‏توان در رابطه با لکه‏های نفتی از آن بهره برد. مشکل این روش، بازدهی کم و نیاز به انرژی و زمان زیاد است.لکه‏های نفتی، زخمی است که گاه و بیگاه در گوشه‏ای از جهان سر باز می‏کند و اجتناب‌ناپذیر بودن این چالش زیست‌محیطی را یادآور می‌شود. انفجار سکوی نفتی خلیج مکزیک در سال 2010 و مرگ میلیون‏ها جاندار دریایی و از بین رفتن بیش از پنج میلیون بشکه نفت‌خام تنها یکی از این حوادث است.

لکه های نفتی و اثرات زیست محیطی

جمع آوری لکه های نفتی از سطح دریا و پاکسازی آلودگی های ناشی از آن یکی از الزامات زیست محیطی است.
تردد کشتی ها و نفتکش ها، بروز نقص فنی در فرایند استخراج از سکوهای نفتی و تصادف شناورها از مهمترین عوامل آلوده شدن آب دریا به مواد نفتی است.

جاذب لکه های نفتی شناور روی سطح آب از باگاس نیشکر

نفت یکی از مهمترین منابع انرژی و مواد کمیاب برای پلی مرهای سنتزی و شیمیایی در پهنه جهان است. در طول مدت کشف، انتقال، ذخیره سازی و استفاده، خطر لکه های نفتی و پاشیده شدن وجود دارد. نفت پاشیده شده طعم و بوی نامطبوع دارد و علاوه بر آثار زیست محیطی بر صنعت توریست و اقتصاد تاثیر منفی می گذارد. روش های متعددی برای حذف آلودگی های نفتی در محیط زیست ارائه شده. یکی از این روش ها استفاده از مواد جاذب می باشد. معمولا بیشترین جاذب های تجاری استفاده شده جاذب های سنتزی ساخته شده از پلی پروپیلن یا پلی اورتان هستند. آنها خواص هیدروفوبیک و الفینی خوبی دارند. اما تجزیه ناپذیری زیستی آنها یک زیان مهم و جدی است.

ضایعات کشاورزی به دلیل داشتن خواص ضدآبی و الفینی میزان جذب سطحی عالی دارند و معمولا ارزان و در دسترس هستند. از این جاذب های طبیعی که زیست تخریب پذیرند می توان برای پاک کردن لکه های نفتی استفاده کرد.سبوس برنج، کاه گندم، خاک اره و باگاس نیشکر به عنوان جاذب طبیعی برای جذب نفت خام، بنزین معمولی و گازوئیل مورد آزمایش قرار گرفتند.برای افزایش ظرفیت جذب جاذب مواد جاذب طبیعی فرآوری گردید. با فرآوری ضایعات کشاورزی محصولی تولید شد که می تواند بیش از 9 برابر وزن خود نفت جذب کند این مواد جاذب پس از جذب مواد نفتی به هم می چسبند و پراکنده نمی شوند و پس از جمع آوری و دفع به راحتی تجزیه می گردد. به سادگی می توان این محصول را به صورت حصیر یا ورقه به منظور کاربرد آسان و جمع آوری سریع آن درآورد و حتی می توان از این خامه جمع آوری شده به عنوان سوخت یا ماده اولیه برای تولید سایر فرآورده های شیمیایی استفاده کرد.

--------------------------------------------------------------------

جذب لکه های نفتی با استفاده از ابزار نوین «Flame Refluxer»

محققان دانشگاه پلی تکنیک ورکستر ماساچوست آمریکا (WPI) در سال ۲۰۱۷ موفق به توسعه ابزاری نوین شدند که میزان اثرات زیست محیطی ناشی از نشت نفت را به شدت کاهش می دهد. با استفاده از ابزار «Flame Refluxer» می توان بلافاصله پس از نشت نفت، مقدار زیادی از لکه را با بازدهی بسیار بالا سوزاند در حالی که میزان بسیار کمی محصول واکنش آلاینده نیز تولید می شود.

پس از نشت نفت به درون آب، سوزاندن آن در محل نشت که «In-situ Burning» نام دارد، یکی از روش های موثر در پاکسازی لکه نفتی به شمار می رود. با دستاورد محققان دانشگاه «WPI»، روش «In-situ Burning» به مراحل تازه ای رسیده است.

ابزار «Flame Refluxer» حرارت ناشی از شعله را به خود نفت انتقال داده و آن را به درجه  فوق داغ «Superheat» می رساند. با افزایش درجه حرارت نفت، میزان نفت شرکت کننده در فرایند سوختن به همراه بازدهی فرایند افزایش می یابد. این درحالیست که میزان گازها و مواد باقی مانده آلاینده پس از سوختن نیز به میزان چشمگیری کاهش خواهد یافت.
استفاده از ابزار نوین تشخیص لکه نفتی

محققان در سال ۲۰۱۷ موفق به توسعه ابزاری ساده و ارزان شدند که قادر است لکه های نفتی را هرچند بسیار کوچک تشخیص داده و نوع آن را مشخص کنند. این ابزار که روی سطح به خوبی شناور می ماند، با استفاده از فناوری نظارت از راه دور، نواحی آلوده را شناسایی و میزان آلودگی را مشخص می کند.

تشخیص سریع و به موقع لکه نفتی باعث واکنش سریع و حساب شده برای پاکسازی و جمع آوری لکه و جلوگیری از نشت بیشتر نفت با استفاده از روش های مرسوم و به طبع آن کاهش هزینه های اضافی خواهد شد.

این در حالیست که به طور سنتی برای تشخیص نواحی آلوده از پرنده ها الکتریکی و ماهواره های بسیار گرانقیمت استفاده می شود. ابزارهایی که با وجود هزینه زیاد، از تشخیص نفت در نواحی کوچک عاجزند. اختراع جدید محققان نه تنها باعث کاهش هزینه های عملیات تشخیص لکه می شود بلکه می تواند برای تشخیص آلودگی نواحی محدود و کوچک تر نیز مورد استفاده قرار گیرد.

اساس کار این ابزار مدرن، نور فرابنفش است. محصولات نفتی هنگام جذب اشعه فرابنفش، طیف خاصی از فلورسانس را ساطع می کنند. ابزار نوین تشخیص نفت نیز با شناسایی این طیف خاص، وجود محصولات نفتی را تشخیص داده و با مقایسه آن با طیف های دیگر، نوع محصول را مشخص می کند.

شایان ذکر است که ابزار مورد استفاده محققان، بسیار ارزان تر از دیگر ابزار تشخیص طیف فلورسانس بوده و حساسیت کمتری دارد.

--------------------------------------------------------------------

استفاده از اسفنج های نوین پایه نفتی

محققان هندی موفق به تولید نوعی اسفنج سلولوزی شدند که قادر است لکه های نفتی را جذب و آن را در محیط متخلخل خود تبدیل به ژل کند. فرایند ژل شدگی نیز به علت وجود نوعی ژل کننده پایه نفتی اتفاق می افتد که درون اسفنج ها تعبیه شده است.

این اسفنج ها ارزان و دوست دار محیط زیست هستند و پس از اشباع شدن از نفت نیز به خوبی روی سطح قرار می گیرند و به راحتی جمع آوری می شوند. یکی دیگر از نکات مثبت این تکنولوژی، نفت دوست شدن اسفنج های متخلخلی است که به طور طبیعی موادی آب دوست به شمار می آیند. علت نفت دوست شدن این مواد نیز وجود ماده ژل کننده پایه نفتی در آن ها است. مواد نفت دوست به علت غلبه نیروهای موئینگی، تنها محصولات نفتی را به درون محیط متخلخل خود جذب می کنند.

شایان ذکر است که نفت های جذب شده توسط اسفنج اشباع شده به راحتی و با عمل فشردن خارج شده و این محصولات می توانند دوباره مورد استفاده قرار گیرند.

در پژوهش مشابه دیگری، محققان دانشگاه ایلینویز در سال ۲۰۱۷ موفق به توسعه نوعی اسفنج پلیمری شدند که تا ۹۰ درصد برابر وزن خود، نفت را جذب می کند و بارها برای جمع آوری آلودگی نفتی مورد استفاده قرار می گیرد.

القای خرده های ضد آب نانو به لکه های نفتی

پس از فاجعه ی نشت نفت در خلیج مکزیک، هنوز خیلی از سازمان ها به دنبال راه حلی برای بازیابی و احیای محیط زیست در مناطق آسیب دیده در اثر نشت نفت هستند.
به بیان اکثر فعالان صنعت نفت، نشت های نفتی بزرگ سبب افزایش سطح آگاهی جهانی نسبت به خطرات حتمی برای طبیعت شده است؛ خطراتی که می تواند کوتاه مدت باشد یا برای سال های طولانی ادامه یابد.
نشت نفت نیز به عنوان یک حادثه ممکن است هر لحظه اتفاق بیفتد؛ این در حالی است که تا کنون هیچ تکنولوژی نتوانسته است ادعا کند سایه نشت نفت را از سر شرکت های نفتی کم کرده است و به همین دلیل است که امروزه نشت نفت به یکی از چالش ها و دغدغه های اصلی شرکت های نفتی تبدیل شده است.

به گفته ی کارشناسان محیط زیست، از نظر علمی، وقتی نفت وارد آب دریا می شود، تمایلی به ترکیب شدن با آب دریا ندارد و همین موضوع سبب می شود که نفت بر روی آب شناور شده و فواصل طولانی را در طول دریا و اقیانوس طی کند و ابعاد فاجعه را گسترش دهد. این گسترش می تواند با سرعت باد و میزان جزر و مد ابعاد متفاوتی داشته باشد؛ ولی در هر صورت زمان عامل اصلی در بروز فاجعه های نفتی به شمار می رود؛ چراکه زمان تعیین کننده ی عمق تخریب است و بر همین اساس هرچه سریعتر بتوان جلوی حرکت این لکه ها را گرفت، ابعاد تخریب کمتر می شود.
تا پیش از حادثه ی خلیج مکزیک اکثر پاک سازی های نفتی بدین صورت بود که با افزودن موادی خاص لکه های نفتی را به مواد ثانویه تبدیل می کردند و اکثر این مواد ثانویه را بدون جمع آوری در دریا رها می کردند. اگرچه ممکن است که مواد ثانویه آلودگی کمتری نسبت به نفت داشته باشند، ولی با این وجود مضرات زیادی را برای محیط زیست به دنبال دارد.
به نوشته ی نشریه تخصصی MIT، شاید بزرگترین درس فاجعه نشت نفت خلیج مکزیک این بود که جامعه ی جهانی دریافت که شرکت های نفتی حداقل آمادگی را برای مقابله با چنین فجایعی دارند. با درک این حقیقت غیرقابل انکار، دانشمندان درصدد برآمدند تا تکنولوژی های پاک سازی نشت نفت در سطح آب ها را ارتقا دهند تا در مواقع مواجهه با چنین حوادثی آمادگی بیشتری داشته باشند.
به نوشته این نشریه، تنها چند ماه پس از نشت نفت از سکوی نفتی بریتیش پترولیوم، موسسه MIT روبات خودکاری با نام Seaswarm اختراع کرد که به صورت خودکار سطح دریا را می پیمود و با جمع آوری لکه های نفتی سطح دریا آنها را تصفیه می کرد.
حالا پس از چند وقت این موسسه روش ساده تری برای جدا سازی نفت از آب با استفاده از آهنربا ابداع کرده است.
در این روش که بر اساس مطالعات و تحقیقات موسسه MIT ابداع شده است، می توان با افزودن خرده های نانو به لکه های نفت، ذرات نفتی را به مانند ذرات براده آهن تبدیل کرد و از آنجا  که این خرده ها با آب ترکیب نمی شوند، می توان به راحتی با ایجاد یک میدان مغناطیسی ذرات را از آب جدا کرد وآب تصفیه شده را به دریا بازگرداند.
بدین ترتیب دیگر نیازی به ایجاد آلودگی ثانویه نبوده و ضرری برای محیط زیست نخواهد داشت.

--------------------------------------------------------------------

روشهای بر پایه فناوری نانو برای حذف آلودگ یهای نفتی وجداسازی از آب موضوع این بحث هستند. نشت های نفتی در طی استخراج، فرآوری و انتقال آن غیرقابل اجتناب است و میتواندمنجر به تأثیرات بزرگ و متفاوت از آلودگی های کوچک خاک و آب دریا تا بلایای عظیم گردد. عاوه بر رو شهای معمول برای حذف آلودگی های نفتی، اخیراً تکنی کهای نانویی گسترش یافته که از آهن با ظرفیت صفر) nZVI (، نانولول ههای کربنی، اسفن جها،آئروژلها، نانوکامپوزیتها، اکسیدهای نانوساختار فلزی وغیرفلزی،نیتریتها، نمکها، و زئولیتها استفاده می شود.

برخی از این مواد می توانند با روشهای «سبزتر » با هزینه کمتر و بدون آسیب به محیط زیست فراهم شوند. اکنون این روشها)به جز nZVI ( به دلیل دانش ناکافی از سمیتشان، بررسی اندک جزئیات و هزینه های بالا،در مقیاس کوچک به کار برده م یشوند. برخی از این رو شها هنوز موضوع مطالعات آزمایشگاهی هستند. سهولت ساخت، کاهش هزینه ها و دردسترس بودن تجاری نانومواد و پیشسازهای آنها موضوع اصلی بررس یهای اخیر هستند.

میکرو ارگانیسم های دریایی شیوه ای نوین برای جذب نفت

در صورت نشت مواد نفتی در سطح آب که معمولا بر اثر سانحه برای کشتی های حامل این مواد رخ می دهد، قایق های مخصوص با استفاده از صافی های مخصوص اقدام به جمع آوری این مواد از روی سطح آب می کنند که خود، روش ناقصی برای مواجه با این گونه حوادث است.

واسیلیوس فراگولیس، مدیر واکنش های اضطراری دریایی می گوید: «این تکنولوژی محدودیت های خودش را دارد. اشکال اساسی این است که صافی های شناور، نمی توانند از نشت دوباره نفت جلوگیری کنند. همچنین نمی توان لکه های کوچک نفتی را با این روش های مکانیکی جمع آوری کرد، بنابراین رگه هایی از نفت روی آب باقی می مانند.»

از بین بردن لکه های نفتی سخت است اما اگر باکتری ها سریعتر می توانند این آلودگی ها را بخورند، میکرو ارگانیسم های دریایی یک روش مفید برای این کار است. این موضوع، هدف یک پروژه تحقیقاتی اروپایی در یونان است.

نیکلاس کالوجراکیس، استاد مهندسی بیوشیمی دانشگاه فنی کرت و هماهنگ کننده این پروژه می گوید: «هدف اصلی طرح تحقیقاتی ما این است که با فن آوری های جدید، تجزیه بیولوژیکی – طبیعی را بوسیله میکروب ها در دریا تقویت کنیم. برای دستیابی به این هدف، مجموعه ای از اقداماتی را انجام می دهیم که آنچه نیاز است را به کارکرد میکروب ها اضافه کنیم تا آنها بتوانند لکه های نفتی را سریعتر بخورند.»

برای از بین بردن لکه های نفتی بروش ساده تر و سازگارتر با محیط زیست، دقیقا به چه چیزی نیاز است؟
پژوهشگران برای آزمایش یک روش جدید، یک لکه نفتی را روی آب شبیه سازی می کنند. ابتدا نفت را با آب مخلوط می کنند و بعد اسپری تجزیه بیولوژیکی که از تخمیر روغن های گیاهی بدست آمده را به آن می افزایند.

راجر مارچانت، میکروبیولوژیست می گوید:«اسپری روغن با سورفکتانت یا ماده فعال سطحی، نفت را از بین نمی برد. کاری که می کند این است که نفت را به قطرات کوچک تبدیل می کند و بعد این قطرات کوچک را می توان بوسیله میکروارگانیسم ها در محیط مورد حمله قرار داد و از بین برد.»

بدون نیاز به مهندسی ژنتیک برای دست یابی به باکتری های نفت خوار، این باکتری ها در دریا و جایی که لکه های نفتی وجود داشته باشد پیدایشان می شود، تنها لازم است به رشد سریعتر این باکتری ها کمک کنیم.»

میشل یاکیموف میکروبیولوژیست دریا می گوید: «این روش ماست: ما نمونه ای از آب آلوده را از دریا می گیریم و به آزمایشگاه می آوریم و میکروارگانیسم ها را در آن کشت می دهیم. هنگامی که یک توده بزرگ از باکتری های نفت خوار رشد کردند، آنها را بر روی لکه های نفتی می پاشیم. بنابراین ما بآسانی فرایند پاکیزه کردن طبیعی دریا را تسریع می کنیم.»

در نهایت، برای تحریک اشتهای باکتری ها، محققان آنها را با فسفر و نیتروژن کافی تغذیه می کنند. آنها ذرات هوشمندی را اختراع کرده اند که مواد مغذی مورد نیاز باکتری ها در آب های آلوده را تامین می کنند.

فیلیپ کوروینی، میکروبیولوژیست محیطی می گوید: «باکتری ها وقتی در آب قرار می گیرند، نیاز به تغذیه دارند. برای مثال نیاز به فسفر و ازت دارند.»

پاتریک شاهگالدیان، بیوشیمیست نیز می گوید: «در واقع ما مواد مغذی را مستقیما به باکتری ها می رسانیم، بنابراین باکتری های به این شکل می توانند لکه های نفتی را بسیار موثرتر از بین ببرند.»

اول باکتری ها نفت را می خورند، بعد پلانکتون ها باکتری ها را می خورند، و به این شکل زنجیره غذایی در دریا برقرار می شود. این روش طبیعی پاک کردن لکه های نفتی در آینده ای نزدیک بطور گسترده در دسترس خواهد بود.

--------------------------------------------------------------------

خبری از دستاورد محققان علم و صنعت؛

رونمایی از دستگاه بومی جمع آوری لکه های نفتی از سطح آب

 «دستگاه جمع آوری لکه های نفتی از سطح آب»در همایش بین المللی سواحل، بنادر و سازه های دریایی(ICOPMAS۲۰۱۸) رونمایی شد. این دستگاه توسط صادق صادق زاده، استادیار دانشکده فناوری های نوین دانشگاه علم و صنعت ایران و تیم تحقیقاتی گروه نانوفناوری دانشکده مهندسی فناوریهای نوین دانشگاه، ساخته شده است.

نمونه صنعتی این دستگاه نیز طی قراردادی بین دانشگاه علم و صنعت ایران و سازمان بنادر و کشتیرانی در آزمایشگاه سیستم های هوشمند دانشکده فناوریهای نوین تولید و تحویل شد این نمونه توان رقابت با مدل های آمریکایی و دانمارکی را نیز دارد.

دستگاه جمع‌ آوری لکه های نفتی از سطح آب، ضمن برخورداری از ابعاد کوچک قادر است با سرعت بسیار بالایی آلودگی‌های نفتی را حتی در غلظت ‌های بسیار کم از روی سطح آب جمع ‌آوری کند.

این دستگاه همچنین قابلیت پاکسازی نفت سبک، متوسط و سنگین را دارد و از مزایای عمده آن، جمع آوری هر سه دسته این آلودگی های نفتی است. دستگاه غلطکی جمع کننده لایه نفتی از روی سطح آب می‌تواند با ویسکوزیته ۴۰۰ سانتی پویز، ۱۳۰۰۰ لیتر آلودگی نفتی را در یک ساعت جمع آوری کند که این عملکرد، رقابت پذیری بسیار مطلوبی را برای این دستگاه ایرانی در برابر نمونه های خارجی ایجاد کرده است.

همچنین مواد جاذب خاص به کار رفته در این دستگاه، آن را قادر می‌سازد که غلظت‌ های بسیار پایین نفت را نیز به دام انداخته و آلودگی را به صورت کامل از آب‌ های آزاد مانند دریاها یا محیط‌های بسته شامل تالاب ها، دریاچه‌ها و حوضچه ها بزداید. این دستگاه دارای استاندارد موسسه رده بندی ایرانیان (به عنوان مرجع تخصصی استاندارد تجهیزات دریایی) است و ساخت آن ۸۰ برابر کم هزینه تر از نمونه خارجی آن است، لذا در عین نیاز مبرم کشور نفت خیزمان به آن، به لحاظ صرفه اقتصادی و بازدهی، بسیار مقرون به صرفه و قابل توجه است.

لازم به ذکر است که در آبان ماه سال جاری از صادق صادق زاده به عنوان پژوهشگر برتر جوان جهان اسلام در حوزه آب و محیط  زیست، تقدیر و نشان طلای کنز جایزه المصطفی صلی الله علیه وآله- نشان عالی علم و فناوری جهان اسلام- به وی اعطا شد.

در پایان...

آنچه بیان شد بخشی از تلاش محققان چه در داخل کشور و چه در عرصه ی جهانی برای مقابله با پدیده نشت و انتشار آلودگی های نفتی در سطح آب دریاها بود.با توجه به اهمیت حفظ اکوسیستم های آبی کشور و سلامت پروتئین دریایی و اقتصاد لازم است در کاهش آلودگی دریاها خصوصا آلودگی نفتی کوشا باشیم.سالهاست شاهد تلاش بسیاری از محققان مبنی بر مقابله و مرتفع نمودن این مکل زیست محیطی بوده و هستیم. این بدین معناست که این به عنوان چالشی جدی و بسیار سنگین برای دوستداران محیط زیست و افرادی که در پی حل آن هستند به شمار می رود.بسیاری از اقدامات تحقیقاتی و روش های ازمایش شده برای حل این مساله خود دارای ضعف ها و مشکلات زیستی بوده اند همچنین هزینه های بسیار سنگین این روش های شاید هنوز هم مطالعات بسیاری از محققان را به سمت و سوی حل و فصل این مشکل زیست محیطی سوق می دهد.

انتهای متن/

علی صبوری

زمان انتشار: پنج شنبه ۸ آذر ۱۳۹۷ - ۰۷:۰۰:۰۰

شناسه خبر: 73268

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب