طبق بررسی انجام شده؛

فناوری‌های قابل کاشت، مشکلات امنیتی به همراه دارد/ یکی از این مشکلات، هک مغز انسان است

فناوری‌های قابل کاشت (implantable technologies) به عنوان مرحله جدیدی از توسعه فناوری‌ها، نه در جیب یا کیف دستی حمل می‌شوند و نه همچون تلفن همراه افراد آنها را در دست می‌گیرند، بلکه به عنوان بخشی از بدن حمل می‌شوند.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری استان بوشهر؛ با توسعه بستر اینترنت، مردم بيشتر و بيشتر به دستگاه‌ها متصل می‌شوند و این دستگاه‌ها به طور فزاینده‌ای به بدن آنها متصل می‌شود در واقع این دستگاه‌ها نه تنها فرسوده نمی‌شوند، بلكه در درون بدن کاشته می‌شوند و در خدمت ارتباطات، نظارت بر مكان و رفتار و عملكردهای بهداشتی قرار می‌گيرند.

فناوری‌های قابل کاشت (implantable technologies) به عنوان مرحله جدیدی از توسعه فناوری‌ها، نه در جیب یا کیف دستی حمل می‌شوند و نه همچون تلفن همراه افراد آنها را در دست می‌گیرند، بلکه به عنوان بخشی از بدن حمل می‌شوند. این سطح از فناوری‌ها یک گام به انسان نزدیک شده‌اند و راه خود را به درون بدن انسان باز کرده‌اند.

فرض کنید یک تراشه الکترونیک بسیار کوچک در ابعاد یک خلال دندان و البته با طول بسیار کمتر در بدن شما قرار داده شود. این تراشه با اتصال بدون سیم می‌‌تواند تمامی اطلاعات مربوط به وضعیت فیزیولوژی شما را بر روی صفحه موبایلتان مخابره کند و گزارشی شفاف از وضعیت جسمی شما در اختیارتان قرار دهد.

 این دستگاه‌ها می‌توانند سنسورهای بيماری را شناسایی کنند؛ افراد را به عكس‌العمل وادارند؛ اطلاعات را به مراکز نظارت ارسال کنند یا به طور خودکار داروهای درمانی را در درون فرد آزاد کنند. همچنين تجهيزاترکاشتنی ایجاد شده در تلفن همراه هوشمند، خواهند توانست به برقراری ارتباط با افكار عمومی و دریافت حالات افراد از طریق خواندن امواج مغزی و دیگر سيگنالها کمک کنند.

از دیگر نمونه‌های فناوری‌های قابل کاشت ریزتراشه‌های تعبیه شده در زیر پوست و فعال از طریق رگها هستند. هدف آتی این ریزتراشه‌ها،  تشخیص و ارسال اخطار به دستگاه‌های هوشمند است، به طوری که کاربران می ‌توانند بازخورد واقعی در مورد سلامت خود را با نتایجی دقیق‌تر از هر چیزی که به صورت سیّآر یا پوشیدنی هستند کسب کنند.

برای مثال نمونه‌ای از این ریزتراشه ها در بدن برخی بیماران دیابتی انگلستان برای نظارت و کنترل سطح انسولین در بدن آنها استفاده شده است اما کنترل سطح بیماری آخر ماجرا نیست و در آینده این فناوری‌‌ها به عنوان روشی برای بهبود بیماران به کار گرفته خواهند شد.

خالکوبی‌های هوشمند هم نمونه دیگری از فناوری‌های قابل کاشت هستند که روی پوست حک می‌شوند و از طریق رابطه لمسی فعال می‌شوند. این خال کوبی ها می‌توانند به یک رابط تبدیل شوند به عنوان مثال به عنوان یک صفحه لمسی یا یک دکمه برای کنترل از راه دور گوشی شما استفاده شود. آنها می‌توانند اطلاعات خود را پیگیری و نشان دهند. به این ترتیب که مثلاً با استفاده از نمایشگرهای ترموکرومیک یا حرارتی که رنگ را در واکنش به حرارت تغییر می دهند، حتی این خالکوبی ها می توانند دمای بدن شما را نشان دهند؛ باید توجه داشت که عملکرد این خالکوبی‌ های هوشمند ارتباط بی سیم است.

از جمله تأثيرات مثبت این فناوری عبارتند از: کاهش گم شدن کودکان، افزایش پيامدهای مثبت سلامت، افزایش خودکارآمدی، تصميم‌گيری بهتر، شناخت تصویری و دسترسی به اطلاعات شخصی.

تأثيرات منفی آن نيز عبارتند از: نظارت بالقوه/ حریم خصوصی، کاهش امنيت اطلاعات، فرار از واقعيات و اعتياد و افزایش حواسپرتی )به عنوان مثال اختلال کمبود توجه، همچنين از دیگر تأثيرات ناشناخته آن می‌توان به مواردی همچون زندگی طولانی‌تر، تغيير ماهيت روابط انسانها، تغيير در تعاملات و روابط انسانها، شناسایی در لحظه افراد و تغييرات فرهنگی اشاره داشت.

دانشمندان معتقداند که تمام نانوماشین‌هایی که به مغز یا دیگر بخش‌های بدن ما تزریق شوند تا 20 سال آینده تبدیل به سایبورگ خواهند شد. محقق ارشد شرکت IBM معتقداست که طی سال‌های آتی قدرت انسان افزایش خواهد یافت و او می‌تواند با استفاده از مغز و فکر خود ابزارهای مختلف را کنترل کند.

مک‌نامارا پیش‌بینی می‌کند که طی چند دهه آتی توانایی انسان جهش قابل توجهی خواهد کرد به طوری که ادوات تزریق شده به مغز قادر خواهند بود فعالیت‌هایی را انجام دهند که منجر به تقویت توانمندی انسان شود. این فناوری‌ها مزایای پزشکی نیز دارند برای مثال می‌توانند سلول‌های آسیب‌دیده، عضلات و استخوان‌ها را ترمیم کنند.

این نوع فناوری علاوه افزایش توانایی شناختی و فکری افراد می‌تواند سلامتی او را نیز بهبود داده و در نهایت طول عمر را نیز افزایش دهد.

یکی از این فناوری‌ها، هک مغز انسان است،  دارپا آژانس پروژه‌های تحقیقات پیشرفته دفاعی آمریکا  در برنامه‌های آینده خود در نظر دارد، پروتز قابل کاشت در مغز را بسازد  است تا بتوان با استفاده از آن، حافظه را دستکاری کرد؛ این تراشه در مغز قرار گرفته و بخش‌های عمیق مغز را تحریک می‌کند به شکلی که ارسال سیگنال به تغییرات در مغز منجر می‌شود. دارپا اخیرا اعلام کرد که موفقیت‌هایی در ساخت این تراشه قابل کاشت در مغز به‌دست آورده است.

دارپا به دنبال پیاده‌سازی پروژه‌ دیگری هم است که در آن می‌توان زمان را برای برخی سلول‌ها کند کرد. در واقع زمانی که سرباز زخمی شد، با ایجاد یک حالت مکث‌زیستی، واکنش‌ها و فرآیندهای سلول را کند کرد تا زمان به قدر کافی برای رساندن کمک اولیه به سرباز وجود داشته باشد.

البته توسعه هوش مصنوعی مشکلات امنیتی نیز برای دولت‌ها به همراه دارد که پیش از پیاده‌سازی آن باید چالش‌های مشخص شده و برای آن راهکارهایی در نظر گرفته شود.

انتهای پیام/ حسینی مفرد

زمان انتشار: چهارشنبه ۱۴ فروردین ۱۳۹۸ - ۰۷:۰۰:۰۰

شناسه خبر: 76894

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب