علم و فناوری گزارش می دهد؛

از پروژه آمریکایی «استنفورد ۲۰۴۰ » چه می دانید؟/ کدام یک از دستگاه های دولتی ایران از نتایج این پروژه استفاده می کنند ؟ + سند

پروژه «استنفورد ۲۰۴۰ ایران» یک پروژه به ظاهر علمی است که توسط دانشگاه آمریکایی به منظور بی ارزش جلو دادن پیشرفت های علمی ایران انجام شده است که متأسفانه تعدادی از دستگاه های اجرایی کشور از نتایج آن به منظور برنامه ریزی برای کشور استفاده نموده اند.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری از همدان – ایران بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در بسیاری از زمینه ها از جمله نظامی، کشاورزی، اقتصادی و ... رشد چشمگیر داشته است. در زمینه شاخص های تولید علم از جمله  نیروی انسانی و تولیدات علمی نیز شاهد رشد کمی و کیفی گسترده ای بوده ایم . امروز دیگر کشورمان نه در عرصه منطقه و خاورمیانه بلکه در سطح جهانی و بین المللی سرآمد برخی رشته های دارای فناوری بالا می باشد. این افتخارات جمهوری اسلامی در شرایطی بدست آمده است که کشورمان طی 40 سال اخیر تحت شدیدترین تحریم های اقتصادی و علمی دولت های استکبار جهانی بوده است و خوشبختانه این تحریم ها نه تنها تأثیری بر کاهش بالندگی و رشد علمی محققان کشور نداشته است بلکه باعث خودکفایی در بسیاری از علوم همچون نانو، پزشکی، فناوری هسته ای و ... شده است.

دشمنان جمهوری اسلامی ایران بعد ناموفق بودن اثر تحریم ها بر جلوگیری از پیشرفت های علمی ایران،  حالا با استفاده از نقشه های جدید به دنیال ایجاد حس ناامیدی در بین اقشار دانشگاهی کشور هستند یکی از این پروژه ها «پروژه 2040 دانشگاه استنفورد برای ایران» می باشد که در ادامه به تشریح کامل آن و پشت پرده این طرح خواهیم پرداخت .

«پروژه 2040 دانشگاه استنفورد برای ایران» چیست ؟

در سال ۲۰۱۶ در دانشگاه استنفورد پروژه ‌ای به نام «پروژه 2040 دانشگاه استنفورد برای ایران» اجرا شد که به ظاهر هدف اجرای این پروژه پیش بینی وضعیت کشورمان تا سال ۲۰۴۰ بر اساس تحلیل داده‌ های کمی و با استفاده از نگاهی آینده نگرانه در حوزه‌ های جمعیت شناسی ، انرژی ، اقتصاد ، آب ، کشاورزی و سیستم های مالی بود و جالب اینکه برای پژوهش روی هر کدام از آن ها نیز از دانشمندان ایرانی استفاده کرده است و دست اندارکاران این طرح  تاکید بر سیاسی نبودن برآوردهای نتایج این تحقیق دارند این در حالی است که در واقعیت تحقیقی برای زیرسؤال بردن پیشرفت‌ های کمی و کیفی ایران است و در بسیاری از این بخش ها به دنبال القاء ناکارآمدی دست آوردهای کشورمان در حوزه های همچون کشاورزی، انرژی و اقتصاد در سال های آینده دارد . نکته قابل‌ تاملی که در این گزارش وجود دارد این است که هرچند با ابزار علمی و دانشگاهی سراغ این زیرساخت‌ ها رفته اند، اما در این گزارش هیچ اشاره ای به موفقیت های علمی کشورمان در حوزه هایی که منتهی به کسب رتبه های برتر کشورمان در سطح جهانی گردیده است مانند ورود کشور به بحث سلول‌ های بنیادی و استفاده درمانی از آن ها، ورود کشور به باشگاه انرژی هسته‌ای ، ساخت بسیاری از تجهیزات آزمایشگاهی و پزشکی، ساخت داروهای نوترکیب، ساخت محصولات پیشرفته نانو و ... نداشته و با توجیه این مساله که بعد اصلی پژوهش روی اقتصاد است ، از آنها چشم ‌پوشی نموده است و در پایان این پروژه تأکید شده است که وضعیت علمی ایران کمی است و از لحاظ کیفی نمی تواند ارزشمند باشد.

وضعیت کمی و کیفی تولیدات علمی ایران طی 40 سال اخیر

پس از پیروزی انقلاب اسلامی به دلیل آغاز جنگ تحمیلی ایران با عراق و بسیج گسترده آحاد مردم کشورمان برای مقابله با استکبار جهانی، اوضاع دانشگاه ها کشورمان از لحاظ رده بندی علمی در سطح جهانی جایگاه چندان مناسب نداشت. از سال 1357 تا 1369 ، سهم ایران در پایگاه اطلاعات علمی فیلادلفیای امریکا (ISI آن روز و کلاریویت آنالیتیکس امروز)، ۱۸۸ مقاله گزارش شده است که سهم ما در عرصه بین‌الملل تنها 02%  و جایگاه کشورمان رتبه ۶۷ جهان بود و این بدان معنا بود که در دهه ی شصت دانشگاه های کشورمان هیچ جایگاه بین‌المللی نداشتند.

 اما با پایان جنگ تحمیلی و آغاز دهه ی 70 به تدریج اساتید و دانشجویانی که تا چند سال پیش در حال جهاد در جبهه ی جنگ بودند این بار به جبهه ی علم و دانش ورود کنند و از سال 1369 تا 1379 (۱۹۰۰ تا ۲۰۰۰ میلادی) سهم تولید اسناد علمی کشورمان را طی یک دهه ی از دو صدم در صد و رتبه 67 جهانی به چهارده صدم درصد  و رتبه ۴۸ جهان برسانند. دهه هشتاد را نیز در کشور به دهه ی رشد کمیت تولیدات علمی می شناسیم چرا که باعث شد تعداد اسناد علمی کشورمان در پایگاه اطلاعات علمی وبگاه علم (WOS) مؤسسه کلاریویت آنالیتیکس از ۰٫۱۴ درصد سهم جهانی به 1.12 درصد سهم جهانی و رتبه ۲۲ جهان در سال  1389 (۲۰۱۰ )  برسد. در سال ۱۳۹۷ هجری (۲۰۱۸ میلادی) نیز سهم جهانی ما به 1.79 درصد و رتبه جهانی کشورمان به ۱۷ رسید.

شکل بالا میزان درصد مشارکت ایران در تولیدات اسناد علمی جهان و پایین رتبه علمی کشورمان را نمایش می دهد

از بحث کمیت تولید علم که بگذریم، به بحث کیفیت علم در ایران می رسیم.  با آغاز دهه ی هشتاد مراکز علمی و دانشگاهی کشورمان به سوی کیفی سازی مقالات علمی حرکت کردند و دانشگاه ها در اعتبارات پژوهشی اعضای هیئت علمی فقط نشریات خاصی که نشان کیفیت خاص را داشتند لحاظ می کردند و مبلغ تشویفی برای انتشار مقاله، فقط به نشریات بسیار با کیفیت تعلق می دادند و برای چاپ مقاله در نشریات برتر جهان ، امتیازات خاص داده می‌ شد این رویکرد در نهایت باعث شد که دهه نود هجری به دهه کیفیت ‌گرایی در تولیدات علمی کشور درآید و ارجاعات به مقالات کشور در سطح بین المللی به شدت رشد یافت. دانشگاه های کشور یکی پس از دیگری در فهرست رده ‌بندی های جهانی قرار گرفتند و هم اکنون آن طور که شاهد هستیم حداقل نام بیست دانشگاه کشور در رده بندی دانشگاه برتر جهانی قرار گرفته است . در شکل زیر می توانید تعداد اسناد علمی دانشگاه تهران در وبگاه علم مؤسسه کلاریویت آنالیتیکس را به صورت ستون های قرمز و تعداد ارجاعات توسط محققان سایر کشورها که به صورت ستون های آبی نشان داده می شود را مشاهده نماید، شکل زیر نشان دهنده رشد دو برابری بازدید از مقالات علمی کشورمان به دلیل کیفیت بالای آن طی پنج سال اخیر می باشد.

نمودار ارجاع به مقالات دانشگاه تهران از سال 2010 تا 2018

از دیگر شاخص ‌های سنجش کیفیت تولیدات علمی در جهان ، تعداد مقالات داغ و پر ارجاع می باشد که جایگاه خاصی در وبگاه علمWOS دارد . افزایش  پی درپی تعداد مقالات داغ و پرارجاع ایران را طی ده سال اخیر مشاهده می نمایید که به وضوح نشان دهنده افزایش کیفیت مقالات ایران و رویکرد جدید کیفیت ‌گرایی در سیاستهای علمی نظام آموزش عالی کشور دارد.

رشد تعداد مقالات داغ و پرارجاع ایران در سال های اخیر براساس شمارش آن ها در وبگاه علم مؤسسه Clarivate Analytics

دلایل زیرسوال بردن پیشرفت ‌های علمی ایران توسط «پروژه استفورد 2040»

طی سال های اخیر جمهوری اسلامی ایران به همت دانشمندان و محققان کشورمان موفق به کسب موفقیت های عظیمی در بحث سلول‌ های بنیادی و استفاده درمانی از آن ها، انرژی هسته‌ ای ، ساخت محصولات پیشرفته نانو، ساخت بسیاری از تجهیزات آزمایشگاهی و پزشکی، ساخت داروهای نوترکیب و ... شده است ، علاوه بر آن با توجه به آمار سازمان های علمی جهانی ، کشورمان طی سال های اخیر موفق به کسب رتبه های برتر علمی در جهان گردیده است که این موفقیت های علمی که در شرایط تحریمی آمریکا بدست آمده است باعث تحسین و شگفتی جهان غرب شده است.

در این رابطه بیشتر بخوانید :

کسب رتبه نخست مهندسی انرژی در منطقه و هفتم جهان توسط محققان ایرانی + جدول

رتبه اول اثر گذارترین کشور خاورمیانه در تولید علم به ایران تعلق گرفت+جدول

تحقیر تحریم های آمریکا توسط محققین ایرانی / جایگاه نخست در تولید علم در خاورمیانه به ایران رسید + فیلم و جدول

کسب رتبه نخست ایران در رشته مهندسی برق منطقه غرب آسیا + جدول

جایگاه نخست تولید علم هپاتولوژی در منطقه غرب آسیا به ایران تعلق گرفت + جدول

این یک واقعیت است که ایران با توجه به مشکلات مختلفی که آمریکا برای آن ایجاد نموده است ، دانش و علم محققانش باید در مرحله کمی سازی باقی می ماند و قادر به کیفی ساختن دانش و علم خود نمی گردید و این یک شوک عظیم به جبهه ی استکبار است چرا که انقلاب اسلامی، باعث انقلاب در حوزه علم و دانش ایران نیز شده است به همین دلیل آمریکا به دنبال بی ارزش کردن و ایجاد ناامیدی بین مردم به روش های مختلف همچون «پروژه استفورد 2040» است.

منظور مقام معظم رهبری در مورد هم صدای بعضی از نهادهای کشور با «پروژه استنفورد 2040» چیست ؟

مقام معظم رهبری در دیدار که در بیست سومین روز ماه مبارک رمضان با جمعی از اساتید و نخبگان دانشگاهی داشتند با افشای نقشه های جدید آمریکا درباره مراکز علمی کشور فرمودند:

« حرکت علمی و پیشرفت‌ های دانشگاه‌ ها در دهه‌ های اخیر به معنی واقعی چشمگیر و برجسته بوده است اما جریانی با سر منشأ خارجی وبا امتداد داخلی سعی دارد با بی‌ارزش نشان دادن و یا کوچک شمردن حرکت علمی کشور و پیشرفت ‌های به‌دست آمده، مردم و جوانان را نا امید کند. یک نمونه از این جریان، «پروژه 2040 دانشگاه استنفورد برای ایران» است که هدف آن ، زیرسؤال بردن پیشرفت‌ های دانشگاهی  و علمی  است ومتأسفانه عده‌ای هم در داخل در حرکتی مرکب از خباثت وخیانت با آن ها هم‌ صدایی می‌کنند. اگر دانشگاه ‌ها و محققان و اساتید ما کم عمق هستند، پس پیشرفت ‌های خیره کننده در نانو، علوم هسته ای و غنی سازی بیست درصد و سلول ‌های بنیادی راچه کسانی انجام داده اند ؟»

اما منظور مقام معظم رهبری در مورد هم صدای بعضی از نهادهای کشور با اجرای این پروژه چیست ؟

متأسفانه با توجه به ماهیت خبیث این پروژه و اهداف پشت پرده آن، تعدادی از دستگاه های تصمیم گیر مهم کشور، نتایج آن را به عنوان راهبردهای کلان ملی استفاده نموده اند. یکی از این نهادها «سازمان برنامه و بودجه و صندوق بازنشستگی کشور»  می باشد که دقیقاً پژوهش‌ های صورت ‌گرفته از سوی این پروژه را در قالب « برنامه ملی سازگاری با کم ‌آبی در ایران» و « چشم‌انداز اقتصادی ایران در سال 2040 » منتشر کرده‌اند و مساله قابل‌ تاسف این که این برنامه‌ ها به‌عنوان اقتصاد مقاومتی هم محسوب کرده اند. در واقع « برنامه ملی سازگاری با کم‌ آبی در ایران» همان تحلیل «پروژه استنفورد 2040 » است که در حوزه آب و امنیت غذایی است ، اما سازمان برنامه و بودجه که سال گذشته دست به انتشار این برنامه زده ، حتی حاضر به نام بردن از دانشگاه استنفورد هم نشده است.

سایت هلدینگ بانک، بیمه و سهام صندوق بازنشستگی کشور

سند منتشر شده توسط این نهاد که نشان دهنده استفاده از نتایج پروژه استفورد 2040 دارد.

موضوع نگران کننده ای که در این زمینه وجود دارد استفاده از گزارش های منشر شده یک نهاد ضد ایرانی به عنوان راهبرد سیاست گذاری کشور از سوی دستگاه ‌های تصمیم‌ گیر و اجرایی آن ، می توانند در آینده  خسارت ‌های جبران ‌ناپذیری را برای کشور به همراه بیاورد .

انتهای پیام /

خبرنگار: سجاد عبدلی

 

 

زمان انتشار: یکشنبه ۱۹ خرداد ۱۳۹۸ - ۰۷:۲۰:۰۰

شناسه خبر: 78147

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب