گفتگو با مسئول انجمن فانوس دانشگاه شیراز به مناسبت روز نابینایان؛

دانشگاه ها برای دانشجویان نابینا مناسب سازی نشده/ مرجعی درسی برای دانشجویان نابینا وجود ندارد

به مناسبت روز ۲۳ مهر ماه مصادف با پانزدهم اکتبر، روز جهانی نابینایان می باشد که گفتگویی اختصاصی با مسئول انجمن فانوس نابینایان دانشگاه شیراز داشته ایم.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری در فارس؛ هر ساله در روز 23 مهر ماه مصادف با پانزدهم اکتبر برای احترام به نابینایان که در ایران این تعداد به بیش از 150 هزار نفر می رسد، را روز عصای سفید نام گذاری کرده اند که ولی به کار گیری عصای سفید به شکل امروزی و به عنوان نماد بعد از جنگ جهانی اول رایج شده است.

به همین مناسبت خبرنگار خبرگزاری علم و فناوری با مسئول انجمن فانوس؛ انجمن نابینایان علمی آموزشی حمایت از نابینایان گفتگویی تفصیلی داشته که در ادامه خواهید خواند :::

 

** * لطفا خودتان را معرفی کنید.

راضیه دهقان هستم، فارغ التحصیل رشته علوم تربیتی کودکان استثنایی مقطع کارشناسی و از فعالان انجمن فانوس دانشگاه شیراز می باشم.

 

** * در مورد کانون فانوس و چگونگی تحصیل افراد نابینا از زمان کودکی تا مقاطع تحصیلی بالاتر و همچنین شرایطی که برایشان مهیا است، توضیح دهید.

خیلی از مردم جامعه ما، در مورد بچه های نابینا و سایر قشر های آسیب ویژه دیگر، آگاهی ندارند.

در واقع بچه های نابینا تا پایان مقطع راهنمایی در مدارس جداگانه مخصوص خودشان، که همه دانش آموزان آنجا نابینایند، مشغول به تحصیل هستند؛ از شروع دبیرستان این دانش آموزان با دانش آموزان دیگر تلفیق می شوند.

 

دانش آموزان نابینا تا مقطع راهنمایی، بر اساس کتاب های بریل، روند مطالعه و تحصیل شان را ادامه می دهند و مشکلی ندارند اما از دبیرستان، کتاب های بریل کم می شوند، چون دانش آموزان نابینا با دانش آموزان دیگر تلفیق شده اند و معلم هم بینا است.

در دانشگاه هم به طور کلی کتاب های بریل از بین می روند و دانشجویان نابینا باید با کتاب های صوتی، روند تحصیلی خود را ادامه دهند.

متاسفانه در زمینه کتاب های صوتی، منابع کامل نیستند.

 

** * در مورد مشکلات و کمبود هایی که تحصیل دانشجویان نابینا را تحت تاثیر خود قرار داده است بگویید.

قبل تر ها، دانشگاه جای مشخصی برای تدریس به این دانشجویان نداشت و استاد یک هفته قبل از امتحانات، منبع و رفرنس مورد امتحان را معرفی می کرد و دانشجویان بخاطر عدم دسترسی یا دسترسی ناقص به منبع، از امتحان باز می ماندند و از این نظر بار ها و بار ها سر خورده می شدند. ما برای ضبط کتاب هم مشکلاتی داشتیم، اما امسال دانشگاه برای این موضوع جایی را مشخص نمود که قرار است ما بتوانیم از دانشجویان عضو بگیریم و طی یک برنامه کار دانشگاهی، ضبط کتاب را انجام دهیم که حداقل از این نظر یکی از مشکلات این بچه ها برطرف شود و از امتحاناتشان باز نمانند.

برای آمد و رفت این افراد به دانشگاه و کلاس از نظر جهت یابی، مشکلات فراوانی وجود دارد؛ چون محیط مناسب سازی نشده، حتما باید یک نفر از خانواده یا دوستان بچه ها برای راهنمایی و رساندن هر کدام از آن ها بیاید و برود، یعنی فرد به تنهایی نمی تواند خودش را به مکان تحصیل برساند.

 

افراد نابینا باید از عصای سفید استفاده کنند، اما چون جهت یابی بسیار بد و نابسامان و نیز دارای شرایط نامناسب است، امکان اینکه بتوانند خودشان به تنهایی مسیر را پیدا کنند، از آنان سلب می شود و تنهایی عبور و مرور کردن هم برای نابینایان خطرناک است.

اگر توجه کرده باشید، خطوط زرد رنگ برجسته ای در خیابان ها وجود دارد که مخصوص افراد نابینا هستند، اما اصلا استاندارد نیست مثلا می بینیم این خطوط بعضی جاها تا جوی آب کشیده شده اند و فرد نابینا اگر بخواهد از این خطوط راهنمایی بگیرد، در جوی آب می افتد یا در مواردی خطوط تا مسیری کشیده و بعد قطع می شوند یا امتداد ندارند و فرد در وسط مسیر می ماند، همین طور خیلی از مسایل حل نشده ی دیگری وجود دارد، برای همین دانش آموزان و دانشجویان نابینا نمی توانند جهت یابی را به خوبی انجام دهند.

دانشگاه ها هم با اینکه دانشجویان نابینا می پذیرند، اما محیط عبور و مرورشان به هیچ وجه، هیچ گونه مناسب سازی ندارد و حتی باید کسانی، هر کدام از دانشجویان نابینا را همراهی کنند که در این موضوع هم مشکلاتی وجود دارد زیرا هر فرد که باید هرکدام از دانشجویان را در رفت و آمدشان کمک دهد در صورتی که به هر دلیلی نتواند این کار را انجام دهد، دانشجویان نابینا نمی توانند به کلاس های درس خود بپردازند و مجبورند در خانه بمانند.

 

** * چند دانش پژوه نابینا دارید؟

پارسال همه ی بچه ها باهم، یعنی مجموع تمام ورودی ها ۲۰ نفر بودند که تعدادی از آنان امسال فارغ التحصیل شدند و برای ثبت نام جدید، یعنی ورودی های جدید ۴ تا ۵ نفر هستند؛ اما باز هم ما مراجعه کننده خواهیم داشت. چون پیدا کردن این افراد کار سختی است و زمان ثبت نام طولانی تر می شود.

 

** * امتحانات این دانش آموختگان چگونه انجام می گیرد و آزمون های محاسباتی را مثل درس ریاضی، به چه شکلی برگزار می کنند؟

 

دانشجویان در زمان برگزاری امتحانات یک نفر را تحت عنوان منشی در اختیار دارند که این شخص، سوالات را می خواند و دانشجویان شفاهی پاسخ می دهند، سپس منشی پاسخ آن ها را مکتوب می کند که البته دروس ریاضی و سایر دروس محاسباتی برای دانشجویان ما حذف می شود.

 

** * این کانون در چه سالی تاسیس شد و فعالیت هایش چگونه پیش می روند؟

حدود ده تا دوازده سال پیش این کانون تاسیس شد.

بچه های اینجا محبت زیادی به هم دارند و تا امسال بچه های سال بالایی می آمدند و بچه های سال پایین تر را کمک می دادند اما با رفتن بچه های سال آخر پارسال، که در اینجا تحصیل کردند و امسال فارغ التحصیل شدند، کار ما به شدت زیاد شد و الان کانون مسئولیت زیادی دارد که با این تعداد نیروی کم به خوبی پیش نمی رود پس شدیدا به نیروی کار نیاز داریم.

 

** * کمی از مشکلات انجمن فانوس در دانشگاه شیراز بگویید.

ما بیش از هر چیزی به یک شورای مرکزی، با تعداد هفت نفر اعضا شورا نیاز داریم؛ که اگر نباشد کانون ما بسته خواهد شد، و اینکه در این کانون ما وظیفه داریم پولی را از معاونت بگیریم و برای بچه ها دورهمی هایی برای تعامل بیشتر ایجاد کنیم.

 

برای دانش آموزان و دانشجویان نابینا کلاس های کمی، مثل کلاس کامپیوتر و ریاضی، در سطح شهر برگزار می شود که همان تعداد محدود هم برای ثبت نام هزینه زیادی دریافت می کنند. ما در این انجمن وظیفه داریم همین کلاس ها را با هزینه کمتری برای دانش آموختگان تشکیل دهیم؛ در کنار این ها باید بچه ها را هر چند وقت یکبار به مسافرت و کنسرت ببریم و کارهایی از این قبیل انجام دهیم.

 

گفتگو از زهرا رحیمی

انتهای پیام/

زمان انتشار: سه شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۸ - ۱۰:۳۹:۵۶

شناسه خبر: 82823

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب