تأثیر استرس اکسیداتیو (‏oxidative stress‏) در سنین خبرگزاری علم و فناوری - تأثیر استرس اکسیداتیو (‏oxidative stress‏) در سنین اولیه عمر/ ساختارهای فیزیولوژیکی در ‏برابر استرس ها مقاوم می گردند
آخرین تحقیقات در مورد نخ سان تباران؛

تأثیر استرس اکسیداتیو (‏oxidative stress‏) در سنین اولیه عمر/ ساختارهای فیزیولوژیکی در ‏برابر استرس ها مقاوم می گردند

تحقیقات جدید نشان می دهد که برخی از استرس ها در سنین جوانی، می تواند به باعث افزایش ‏طول عمر گردد

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری به نقل از ساینس دیلی (sciencedaily)، تحقیقات جدید محققان دانشگاه میشیگان (University of Michigan) نشان داده است که استرس اکسیداتیو (oxidative stress) که در سنین اولیه عمر تجربه می گردد ، مقاومت بعدی ساختارهای فیزیولوژیکی را در برابر سایر استرس های بعدی زندگی افزایش می دهد.

استرس اکسیداتیو (oxidative stress) هنگامی اتفاق می افتد که سلول ها به جهت مقابله، اکسیدان و رادیکال های آزاد تولید می نمایند. این فرآیند بخشی از ساختار روند پیشرفت پیری می باشد و بعضاً می تواند بر اثر افزایش شرایط استرس زا مانند تمرین های ورزشی و شرایط محدود کننده کالری نیز ناشی شود.

دانشمندان دانشگاه میشیگان (University of Michigan) با نام های دفانی بازوپایولو (Daphne Bazopoulou) و اورسلا ژاکوب (Ursula Jakob)، باتوجه به بررسی های انجام شده برروی گونه آزمایشی نوعی از کرم های لوله ای بانام کایناهابتایتس الگانس (caenorhabditis elegans) دریافتند کرم هایی که در طول عمر خودشان اکسید کننده های بیشتری تولید می نمایند، طول عمر بیشتری نسبت به کرم هایی دارند که میزان اکسیدان کمتری تولید می نمایند. نتایج این تحقیقات علمی در مجله علمی تحقیقاتی نیچر (journal Nature) منتشر گردیده است.

اورسلا ژاکوب (Ursula Jakob)، استاد توسعه زیست شناسی سلولی و مولکولی در اینخصوص اذعان داشت: محققان از مدت ها قبل در حال بررسی این موضوع بوده اند که چه عاملی موجب تغییر در طول عمر می گردد. قسمت اصلی و مهم این بخش از تحقیقات، بررسی ژنتیکی می باشد. اگر والدین شما هم سن بالایی دارند، شما هم شانس بالایی برای این دارید که عمر طولانی داشته باشید. بخش مهم دیگری که تأثیر بسزایی در این روند ساختاری بازی می کند محیط زیست است.

این ساختارهای ارگانیسمی کم عمر، ساختار قابل توجه و محبوبی در میان محققین سن شناسی می باشند، این مادران هرمافروتیک (hermaphroditic mother) می توانند از نظر ژنتیکی می توانند صد ها فرزند تولید نمایند.

اورسلا ژاکوب (Ursula Jakob)، اذعان نمود که، اگر نمونه های در یک محیط یکسان نگهداری شوند طول عمر این فرزندان تا حد غافلگیرانه ای متفاوت خواهد بود.

اگر طول عمر این کرم ها فقط از شرایط ژنی و محیط زیستی تعیین می گردید، می بایست تمامی کرم های موجود در ظرف نمونه که بصورت یکسان رشد یافته بودند، در یک زمان مشخص می مردند ولی عملاً این اتفاق رخ نمی دهد.

برخی از این کرم های مورد آزمایش تنها سه روز زنده می مانند در حالیکه برخی دیگر حتی تا پس از 20 روز، با سلامتی کامل در حال فعالیت می باشند. حال این سوال پیش می آید که جدا از شرایط ژنتیکی و محیطی، علت این اختلاف سنی زیاد چه می باشد؟بخشی از پاسخ این سوال، در میزان تولید گونه های فعال اکسیژن می باشد. گونه های فعال اکسیژن یا آر او اس (ROS) اکسیدان هایی هستند که ارگانیسم تنفسی هوا را تولید می نمایند.

گونه های فعال اکسیژن یا آر او اس (ROS) به مقدار بسیار زیادی با افزایش سن در ارتباط می باشند و آسیب های اکسیداتیوی که این گونه های فعال ایجاد می نمایند مواردی هستند که بسیاری از محصولات کرمی ضد چروک و ضد پیری ادعا می کنند که با آنها مبارزه می نمایند.

این دانشمندان دریافتند که گونه کرم هایی که در طول رشد خودشان گونه های فعال اکسیژن یا آر او اس (ROS) بیشتری تولید می نمایند، عمر طولانی تری دارند. آنها ثابت کرده اند که تجربه استرس در سنین اولیه زندگی می تواند باعث شود که شما بتوانید با استرس هایی که بعدها و در طول زندگی با آنها روبرو می گردید، مبارزه نمایید.

هنگامیکه محققان در طول تحقیق و در هنگام بررسی روند رشد، جمعیت کرم های نوجوان را در معرض فعال اکسیژن یا آر او اس (ROS) خارجی قرار دادند، دریافتند که میانگین طول عمر کل جمعیت افزایش قابل توجهی داشته است. تحقیقات نشان دادند که تفاوت اصلی بین گروه های بررسی شده در اصلاح کننده هیستون (histone modifier) می باشد که فعالیت آن نسبت به شرایط استرس اکسیداتیو حساس تر می باشد.

محققان دریافتند که تولید موقت فعال اکسیژن یا آر او اس (ROS) در طول توسعه فرآیند رشد، باعث ایجاد تغییر در اصلاح کننده هیستون (histone modifier) در اوایل زندگی کرم ها می گردد. چگونگی ادامه این تغییرات در طول زندگی و چگونگی تأثیر آنها در طولانی مدت و افزایش طول عمر هنوز مشخص نمی باشد. آنچه مشخص است این است که، این اصلاح کننده هیستون (histone modifier) خاص نسبت به استرس اکسیداتیو در سلول های پستانداران نیز حساس تر می باشد.

با توجه به پیوند شدید بین استرس ، پیری و بیماریهای مرتبط با افزایش سن ، این امکان وجود دارد که وقایع و رخداد های اولیه زندگی ممکن است استعداد ابتلاء به بیماری های مرتبط با افزایش سن مانند زوال عقل و بیماری آلزایمر را افزایش دهد.

مترجم: اشکان رفیعی

 

زمان انتشار: چهارشنبه ۴ دی ۱۳۹۸ - ۱۵:۲۸:۱۸

شناسه خبر: 84019

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب