کتاب هفت گفتمان پیرامون انقلاب اسلامی ؛ کتابی برای خبرگزاری علم و فناوری - کتاب هفت گفتمان پیرامون انقلاب اسلامی ؛ کتابی برای رسیدن به ارزیابی سیاسی و تحلیلی تاریخی
دوشنبه ها با کتاب؛

کتاب هفت گفتمان پیرامون انقلاب اسلامی ؛ کتابی برای رسیدن به ارزیابی سیاسی و تحلیلی تاریخی

دوشنبه هر هفته با معرفی یک کتاب کاربردی از جنبه های مختلف مهمان مخاطبانمان هستیم و این هفته کتاب هفت گفتمان پیرامون انقلاب اسلامی را معرفی خواهیم کرد.

در کشور ما متاسفانه مردم با کتاب ها قهر بوده و به همین سبب سرانه مطالعه بسیار پایین و به اذعان سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در برنامه نگاه و در تاریخ 4 شهریور ماه سال گذشته حدود 12 دقیقه و نیم برای کتابخوانی و حدود 20 دقیقه سرانه مطالعه مجلات، روزنامه‌ها و فضای مجازی هم برای هر ایرانی می باشد که در مقایسه با کشورهای پیشرفته دنیا بسیار کم برآورد می شود. به همین منظور خبرگزاری علم و فناوری در فارس تصمیم بر آن دارد که در هر دوشنبه کتاب هایی را برای مخاطبین خود معرفی نماید تا علاقه مندان با چشمانی باز و با آگاهی کتاب های خود را خریداری و مطالعه نمایند، پس هر دوشنبه با ما باشید در " دوشنبه ها با کتاب " در این صفحه قصدمان این است که مردم را با کتاب و کتاب خوانی آشتی دهیم.

در خبرگزاری علم و فناوری، با بیست و دومین هفته از مجموعه "دوشنبه ها با کتاب' میهمان شما هستیم. در بیشت و یکمین قسمت با "مجموعه کتابهای یک صفحه ای" میزبان مان بودید.

 

 

معرفی کتاب:

 كتاب «هفت گفتار پيرامون انقلاب اسلامي» در آستانه آغاز دهه  پنجم انقلاب اسلامی، و با هدف نشر تئوریک اندیشه های انقلابی و تبیین نگاهی نو به نشاط انقلابی و درجهت نیل به اهداف متعالی حکمرانی خوب و توجه ویژه به مردم سالاری دینی، است.

 کتاب "هفت گفتار پیرامون انقلاب اسلامی" توسط اندیشکده مطالعات راهبرادی کریمه(س) و با همکاری انتشارات کتاب نما با تیراژ یک هزار نسخه در سال 1397 منتشر شد. این کتاب در طی ماه های اخیر با استقبال دانشجویان و علاقه مندان به انقلاب اسلامی و مسائل سیاسی معاصر روبرو و در تابستان ۱۳۹۸ به چاپ سوم رسبده است.

 

کتاب  حاضر در قالب هفت گفتار به بررسی رابطه متقابل ملت و حاکمیت در ایران می پردازد.

در گفتار اول انقلاب و مفهوم شناسی مؤلفه های انتقال قدرت مورد بررسی قرارگرفته است.

گفتارهای دوم و سوم به بیان ریشه-های تاریخ سیاسی و اجتماعی شکل گیری انقلاب اسلامی اختصاص یافته.

 در گفتار چهارم به نظریه های مختلف در باب انقلاب اسلامی پرداخته شده است.

گفتار پنجم به عنوان محوری ترین گفتار کتاب، نظریه نویسندگان را در مدل ششگانه تحول انقلاب اسلامی (مدل نشاط انقلابی) را مورد بررسی قرار داده است.

گفتار ششم به گفتمان انقلاب اسلامی با تأکید بر تحول گفتمان توسعه در جمهوری اسلامی پرداخته شده است.

 گفار هفتم به بررسی دست آورد های انقلاب اسلامی بر مبنای نظریه سیستم ها و آینده پژوهی انقلاب اسلامی اختصاص یافته است.

 

 در بخشي از اين كتاب تحت عنوان مراحل شكل گيري انقلاب اسلامي(صص 187 - 151) ميخوانيم:

با توّجه به نظریات مختلف نظریه پردازان در رابطه با تبیین مراحل مختلف یک انقلاب و با درنظر داشتن شرایط خاص انقلاب اسلامی 1357ه.ش. در ایران، می توان شش مرحله را برای تکوین و شکل گیری یک انقلاب و تکامل آن پیشنهاد داد؛ مراحل یک انقلاب با نارضایتی مردم از وضع موجود شروع و به انقلاب و سازندگی انقلابی و متعاقب آن سازندگی عقلانی منتهی می شود و در همه ی مراحل انقلاب، حضور طبقات مختلف مردمی، چشم گیر و محسوس خواهد بود.

بالا رفتن آگاهی و عدم اقناء حس آگاهی در مردم، باعث نارضایتی آن ها می شود. در این میان، گروهی تحت عنوان نخبه گان فکری، از دیگران برجسته تر شده و به ترجمه ی نیازهای جامعه پرداخته و برای اقناء حس تحول خواهی مردم، ایدئولوژی جدیدی را طراحی و پیاده سازی می کنند؛ با افزایش تمایل اکثریت مردم به سمت ایدئولوژی جدید برای رسیدن به رضایتمندی، روحیه ی انقلابی آن ها نیز گسترش می یابد؛ امّا در ادامه ی گسترش تفکرات انقلابی، برای جلوگیری از چند دستگی و بیراهه رفتن انقلابیون، یکی از نخبگان، رهبری سایر نخبگان و نیروهای انقلابی را برعهده گرفته و جریان اصلی انقلاب حول محور همین رهبر نخبه است که شکل می گیرد؛ در صورت پاسخ شنیدن از طرف حکومت و انجام اصلاحات؛ جنبش از حرکت باز میایستد؛ امّا درصورت مقاومت حکومت در مقابل خواسته های اکثریت مردم و به رسمیت نشناختن ایدئولوژی مطرح شده از سوی نخبه گان منتقد و مورد تأیید اکثریت جامعه، جنبش انقلابی ادامه یافته و سایر اقشار جامعه نیز در این شور هیجانی و انقلابی، خود را درگیر و مسئول می بینند؛ در این مرحله، بازهم تمایل به تغییر اصلاح طلبانه از سوی رهبران، نخبگان و اغلب انقلابیون مطرح می شود و درصورت تأیید حکومت؛ حرکت انقلابی در حد همان جنبش خواهان تغییر و اصلاح باقی مانده و تمام می شود؛ این یعنی اینکه حرکت انقلابی در همان «مرحله ی تمایل و اصلاح / تشکیل» باقی می ماند.

امّا اگر حکومت باز هم این خواسته ها را نادیده بگیرد؛ آستانه ی تحمل انقلابیون در این مرحله به حداقل ممکن رسیده و استفاده از عنصر خشونت انقلابی مشهود می گردد. البته این خشونت نه تنها از طرف انقلابیون اعمال می شود، بلکه از طرف عُمال حکومتی بر ضد معترضین هم بکار گرفته می شود و اگرهم که پیش از این هم این خشونت برضد معترضین وجود داشته، در این مرحله، علنی تر و مشهودتر و البته وسیع تر هم می شود؛ و در این مرحله است که حرکت و جنبش اعتراضی رسماً معنای انقلاب به خود می گیرد. این مرحله را می توان «مرحله ی تدوین و تشخص انقلابی / شخصیت یافتن انقلاب» انقلاب  نامید. این خشونت و درگیری و اعتراض فیزیکی تا براندازی حکومت و  تأسیس حکومت جدید ادامه می یابد؛ و این همان مرحله ی «تأسیس حکومت انقلابی» می باشد.

با براندازی حکومت و به حاشیه رفتن ایدئولوژی حکومتی، ایدئولوژی های جدید انقلابی جایگزین آن شده و ساختار سیاسی-اجتماعی جدیدی مبتنی بر این ایدئولوژی ها شکل می گیرد و همزمان، ترمیدور انقلابی همراه با سازندگی انقلابی مبتنی بر حذف سریع و خشمگینانه ی نمادها و نهادهای ساختار قدیمی شروع می شود؛ این مرحله از انقلاب را  هم در اصطلاح می توان «مرحله-ی تحکیم و سازندگی انقلابی / تثبیت » نامید؛ تلاش انقلابیون در این مرحله، اغلب در جهت حذف تمام نشانه های به جای مانده از سیستم پیشین و جایگزینی ضربتی و سریع ساختار جدید بر مبنای تفکرات ایدئولوژیک خود و در عین حال، حفظ و حراست موقعیت جدید و خنثی کردن خطرات احتمالی نهال نو رس انقلاب می باشد. در این مرحله، هنوز هم مخالفان انقلاب و طرفداران حاکمیت سابق در شُک ناشی از وقوع انقلاب به سر برده و شاید آخرین تلاش های خود را در جهت سرکوبی انقلاب تازه متولد شده به کار بگیرند.

با فروکش کردن شور انقلابی و گذر از ترمیدور انقلاب، و البته موفقیت انقلابیون در تحکیم ساختار سیاسی جدید با کمک خط مشی سازندگی انقلابی و جهادی خود؛ تلاش برای تداوم این موفقیت ها در قالب کادرسازی، سازندگی عقلانی-جهادی، تقویت و احتمالاً اصلاح ساختارهایی که شاید عجولانه و در جریان سازندگی انقلابی برقرار کرده بودند، شروع می شود و در جهت جلوگیری از وقوع انقلابی دیگر ادامه می یابد؛

این مرحله هم در نظر نگارنده می تواند «مرحله ی تدام و عقلانیت انقلاب» خوانده شود. امّا در نهایت تداوم و مانایی انقلاب نیازمند کادرسازی، الگو پروری و یکی شدن بینش و منش متولیان انقلاب و تقویت و تسری روحیه ی انقلابی گری به تمامی ابعاد اجتماع شامل سیاست، مدیریت، خدمات، فرهنگ، اقتصاد و ... می باشد. این «تحول و تعالی انقلابی» و « پیش روندگی و پیش برندگیِ انقلابی» در اصطلاح تکامل و پیشرفت انقلاب خوانده می شود که می تواند برای سایر ملل و آحاد آزادی خواه و انقلابی دنیا الگو و نمونه باشد و ما این مرحله را «مرحله ی تکامل و الگو شدن انقلاب» می نامیم.

 

هدف از نگارش کتاب:

در این کتابب، هدف ، مشخص نمودن رابطه میان ملت و حاکمیت است که چه زمانی در حالت مطلوب خود قرار دارند و چگونه می توان این رابطه مطلوب را حفظ و از تداوم و ثبات به تعالی و پیشرفت رسانید.

 

معرفی نویسندگان:

دکتر مجتبی اشرافی؛ نویسنده و پژوهشگر، استاد دانشگاه، کارشناس رسانه و مسایل ایران، مدیر اندیشه کده مطالعات راهبردی کریمه

 

دکتر مرتضی اشرافی؛ نویسنده و پژوهشگر، استاد دانشگاه، کارشناس ایران و اوراسیا، پژوهشگر ارشد، پژوهشگر جامعه المصطفی العالمیه، ریاست اندشکده مطالعات راهبردی کریمه و مدیر گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل  اندیشکده.

 

مخاطبان:

ان چه که در توضیحات مفصل معرفی کتاب نیز آمده است،  نشان از یک ارزیابی سیاسی و تحلیلی تاریخی به همراه جامعه شناختی است که علاقه مندان به علوم سیاسی می توانند از آن بهره ببرند. از سویی دانشجویان علوم سیاسی و دانشجویان تاریخ که سیر تاریخ معاصر و تحلیل های آن را پی گیر هستند می توانند از علاقه مندان و مخاطبان این مجموعه تحلیلی  که در کنار خود جسورانه دست به آینده پژوهی نیز زده است، استفاده مفیدی را ببرند.

سیاستمداران، اساتید حوزه های تاریخ ،  سیاست، ارتباطات و امور بین المللی و خبرنگاران نیز از مخاطبان این کتاب که در کمتر از دو سال به چاپ سوم رسیده است، می باشند.

 

از مهرآفرین وثوقی

انتهای پیام/

زمان انتشار: سه شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۸ - ۰۸:۰۰:۰۰

شناسه خبر: 85799

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب