پرتودرمانی همراه با داروی اسکیزوفرنی برای از بین ب خبرگزاری علم و فناوری - پرتودرمانی همراه با داروی اسکیزوفرنی برای از بین بردن تومور مغزی

پرتودرمانی همراه با داروی اسکیزوفرنی برای از بین بردن تومور مغزی

تحقیقات نوید بخش جدید دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA)، نشان می دهد که یک داروی قدیمی اسکیزوفرنی می تواند اثربخشی پرتودرمانی را به عنوان یکی از کشنده ترین اشکال تومور مغز افزایش دهد.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری از اردبیل و به نقل از نیواطلس؛ روند درمانی عمومی گلیوبلاستوما، کشنده ترین سرطان مغز بزرگسالان، جراحی است که به دنبال آن پرتودرمانی در کنار دارویی به نام تموزولومید انجام می شود. این استاندارد مراقبت فعلی هنوز منجر به مرگ و میر نزدیک به 95 درصد می شود و اگرچه پرتودرمانی عموماً مدت زمان بقای متوسط ​​را افزایش می دهد، اما می تواند منجر به ایجاد سناریوی 22 گری شود.

در مقایسه با جراحی به تنهایی، پرتودرمانی گلیوبلاستوما تا شش ماه طول عمر را افزایش می دهد. با این حال، پرتودرمانی همچنین می تواند فرایندی را به نام "تبدیل فنوتیپ" ایجاد کند، و این احتمال را می دهد که تومور در نهایت دوباره عود کند.

تبدیل فنوتیپ زمانی اتفاق می افتد که پرتودرمانی باعث تحول در سلولهای بنیادی غیر توموری شده و آنها را به سلولهای آغازکننده گلیوما تبدیل می کند. هدف از این تحقیق جدید یافتن روشی از نظر دارویی برای متوقف کردن تشعشع ناشی از این تبدیل فنوتیپ است.

مرحله اول غربالگری 83،000 ترکیبات مختلف برای یافتن مولکولی بود که بتواند به طور موثری از سد مغز خون عبور کرده و از تبدیل فنوتیپ ناشی از اشعه جلوگیری کند. یک داروی ضد روانگردان قدیمی به نام "تری فلوپرازین"(Trifluoperazine)، که در دهه 1950 برای معالجه اسکیزوفرنی ایجاد شد، به عنوان کاندیدای امیدوار کننده ظاهر شد.

در مرحله بعد انجام آزمایشات گسترده حیوانات برای دیدن اینکه آیا این دارو همراه با پرتودرمانی میزان بقای عمومی را افزایش داده است یا خیر. این نتایج بسیار امیدوار کننده بود، در حالی که همه حیوانات تحت درمان با مواد مخدر 200 روز گذشته زنده مانده بودند، در مقایسه با میزان زنده ماندن 67 روز در حیوانات که فقط با پرتودرمانی تحت درمان قرار گرفتند.

دکتر "فرانک پاژونک"  نویسنده ارشد این مطالعه گفت: در حالی که پرتودرمانی یکی از معدود روش‌های درمانی است که بقای بیماران گلیوبلاستوما را طولانی‌تر می‌کند، اما پرتودرمانی به تنهایی تاثیر بسیار کمی در درمان این بیماری دارد زیرا ما با تومورهای بسیار تهاجمی سروکار داریم. داروی تری فلوپرازین به خودی خود کار چندانی نمی‌کند اما هنگامی که با پرتودرمانی ترکیب می‌شود عملکرد بسیار موثری خواهد داشت. نکته مهم این است که این دارو سلول‌ها را در معرض پرتوها حساس نمی‌کند بلکه از ایجاد سلول‌های بنیادی گلیومای مقاوم جلوگیری می‌کند.

این محققان روش خود را بر روی موش‌ها آزمایش کردند و دریافتند در هنگام استفاده از این ترکیب(پرتو درمانی همراه با داروی تری فلوپرازین) رشد تومورها بطور چشمگیری کاهش می‌یابد و عمر موش‌ها طولانی‌تر می‌شود. این درمان میزان بقای موش‌ها را تا ۱۰۰ درصد به بیش از ۲۰۰ روز افزایش داد و این در حالی است که این میزان در هنگام استفاده تکی از پرتودرمانی تنها ۶۷.۷ درصد است.

این تیم تصمیم دارد تابستان امسال آزمایش‌های بالینی انسانی خود را آغاز کند."لیا نیمفو" یکی از پژوهشگران این مطالعه در انتها گفت: گام بعدی این است که ببینیم آیا می‌توانیم این مقاومت در برابر اشعه را در انسان متوقف کنیم یا خیر.

مطالعه جدید در مجله PNAS منتشر شد.

زمان انتشار: پنج شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۹ - ۰۸:۰۰:۰۰

شناسه خبر: 87693

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب