یادداشت

رهایی از سقوط در کرونا با ماسک نجات

طبق آمار، هر ۱۰ دقیقه یک نفر بر اثر ابتلا به کرونا در ایران جان خود را از دست داده اند. این آمار واقعا تکان دهنده و حتی وحشتناک است.

جای خاطره تلخ پرواز مسافربری شماره 752 اوکراین و پر کشیدن 176 مسافر و کادر پروازش هنوز هم ته قلبمان را می سوزاند. همان روزهای بعد از حادثه، آمار مسافران سفرهای هوایی در ایران افت محسوسی داشت و ارزش سهام بوئینگ نیز افت کرد.

حال تصور کنید در بازه زمانی 6 ماه گذشته، 3 هزار و 20 هواپیمای دیگر نظیر همین بوئینگ در جهان دچار سانحه شده که از این تعداد 65 سقوط در ایران رخ داده است. گمانم دیگر هیچکدام‌مان سوار هواپیما نمی‌شدیم! به هر حال احتیاط شرط عقل است و با این آمار وحشتناک، نجات جان عزیزمان از خطر احتمالی پیش رو، اهمیت بیشتری می یافت.

این تنها یک مثال به عنوان موردی محسوس از ابعاد انتشار و خطر ویروس کرونا بود. از 240 هزار و 438 نفر مبتلا از ابتدای شیوع کرونا تا کنون، متاسفانه 11 هزار و 571 نفر (در لحظه نگارش این یادداشت) و به عبارتی حدود 5 درصد از بیماران مبتلا به کرونا در ایران جان خود را از دست داده اند.

طبق آمار، هر 10 دقیقه یک نفر بر اثر ابتلا به کرونا در ایران جان خود را از دست داده اند. این آمار واقعا تکان دهنده و حتی وحشتناک است. اما آنچه باعث می شود راحت از کنار چنین واقعه تلخی بگذریم چیست؟! چه اتفاقی افتاده که مرگ این هموطنان تلنگری هر چند کوچک بر برخی دیگر از ما وارد نکرده که بیشتر مراقب خود و اطرافیان مان باشیم؟

متاسفانه باورهای اشتباه این روزها بین هموطنان موج می زند. باورهایی مانند "چیزی نیست، من بیماری زمینه ای ندارم!"، "کاش بگیرم و بدنم بعد از بهبودی ایمن شود!"، "معتادها نمی گیرند!!"، "ضدعفونی فایده ندارد. فقط دست به صورت و دهانت نزنی کافیست!!"، "بوی این ضدعفونی کننده ها خطرناک تر از خود کرونا ست!"، "در فامیل ما که کسی نگرفته!! شایعه است این کرونا! ما که ندیده ایم" و هزاران نقل قول و"شنیده ام" و" می گویند" دیگر...

میان همه این خبرهای بد، کارشناسان بهداشت در جهان اعلام کرده اند که اگر هر دو گروه یعنی"ناقلان" (که گاه خودشان اطلاعی از بیماری شان ندارند) و"افراد سالم" جامعه از ماسک استفاده کنند، احتمال انتقال ویروس به حداقل ممکن می رسد. در شرایطی که وضعیت اقتصادی خانوارها در جهان تحت تاثیر این ویروس قرار گرفته و تعطیلی کسب و کارها به دلیل محدود بودن منابع مالی دولت ها منطقی به نظر نمی رسد، بهترین روش مقابله و پیشگیری همین پارچه های 3 لایه و بهداشتی و البته رعایت فاصله حداقل 1.5 متری از همدیگر باشد.

تأمین همین ماسک ها شاید برای بسیاری از خانواده ها دشوار نباشد، اما برای طبقاتی از جامعه بسیار دشوارتر از تصور به نظر می رسد. خانواده هایی که هزینه های ضروری تری دارند و نیازمند کمک همه ما هستند. چه نیکو خواهد بود دولت در وهله اول و خود ما به عنوان شهروندان مسئولیت پذیر، به فکر سلامت این گروه نیز باشیم تا همه با هم از این بحران به سلامت عبور کنیم.

زمان انتشار: سه شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۹ - ۱۳:۴۸:۲۰

شناسه خبر: 88959

دیدگاه ها و نظرات :
نام کامل وارد شود
دقیق و صحیح وارد شود
لطفا فارسی و خوانا باشد
captcha
ارسال
اشتراک گذاری مطالب