یافته‌های جدید «تلسکوپ هابل» نقائص فرضیه ماده تاریک را آشکار‌ کرد

کد مطلب: 90860  |  تاريخ: جمعه ۲۸ شهریور ۱۳۹۹  |  ساعت: ۲۱:۵۷


یافته‌های جدید «تلسکوپ هابل» نقائص فرضیه ماده تاریک را آشکار‌ کرد

دسته‌ها و یا خوشه‌های کهکشانی عظیم‌ترین و متراکم‌ترین ساختارهای موجود در کیهان هستند. به همین جهت نیز بزرگترین مخازن ماده تاریک نیز می‌باشند. اگر بخواهیم به تعریفی ساده از این خوشه‌های کهکشانی اکتفا کنیم باید بگوییم که این خوشه‌ها درحقیقت هرکدام کهکشان‌های مفرد و مستقلی هستند که توسط ماده تاریک کنار هم نگه‌داشته می‌شوند.

داده‌های جدید به‌دست‌آمده از تلسکوپ هابل نشان‌‌ می‌دهد که جزئیات مهمی در تئوری مادة تاریک، جاافتاده‌ است. این یافته های تازه منتشر شده با استفاده از مدل سازی های رایانه ای اطلاعات جدیدی را در خصوص غلظت ماده تاریک در کائنات توضیح می دهد.

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری و به نقل از ساینس‌دیلی، تلسکوپ فضایی هابل که متعلق به سازمان هواوفضای «ناسا» و «ایسا» و تلسکوپ «وی-ال-تی» در شیلی، به‌داده‌های جدیدی دست‌یافتند که شاید نشان‌دهند که نکته‌ای درباب توضیح نحوة رفتار ماده تاریک در تئوری آن جا مانده‌ است.

نقائص تئوری ماده تاریک که «هابل» آشکار می‌کند!

این جزئیات درنظر گرفته‌ نشده می‌تواند توضیح چرایی اختلاف کشف‌نشده و غیرمنتظرة غلظت مادةتاریک در یک دسته (خوشه) کهکشانی با مدل‌سازی کامپیتوری توزیع این ماده در همان دسته‌ها باشد. این‌ یافته جدید نشان‌می‌دهد مقیاس بسیار کوچکی از غلظت مادة تاریک می‌تواند واکنش‌های لنزی 10 برابر قوی‌تر از آنچه پیش‌بینی می‌شود را تولیدکنند.

مادة تاریک درحقیقت همان چسب نامرئی است که ستاره‌ها، ذرات، گردوغبار و گازها را در یک کهکشان نگه‌ می‌دارد. این ماده رازآمیز توده عظیمی از کهکشان‌ها را خلق و نگاه می‌دارد همچنین در یک نگاه کلی تر پایه و شروع ساختار کائنات را صورت‌بندی می‌کند. ماده تاریک نه چیزی از خود ساطع می‌کند و نه‌ چیزی را جذب می‌کند و نوری را انعکاس می‌دهد بلکه فقط از طریق خاصیت جاذبه‌ای که در ماده‌ها مرئی فضا وجود دارد، شناخته‌ می‌شود. به‌همین دلیل ستاره‌شناسان و فیزیکدانان همچنان درحال تلاش هستند تا دریابند این ماده عجیب‌وغریب چیست.

دسته‌ها و یا خوشه‌های کهکشانی عظیم‌ترین و متراکم‌ترین ساختارهای موجود در کیهان هستند. به همین جهت نیز بزرگترین مخازن ماده تاریک نیز می‌باشند. اگر بخواهیم به تعریفی ساده از این خوشه‌های کهکشانی اکتفا کنیم باید بگوییم که این خوشه‌ها درحقیقت هرکدام کهکشان‌های مفرد و مستقلی هستند که توسط ماده تاریک کنار هم نگه‌داشته می‌شوند. (به همین دلیل این خوشه‌ها آزمایشگاه‌های ایده‌آلی برای بررسی مادة تاریک‌هستند.)

ماده تاریک، نوعی از ماده است که فرضیه وجود آن در اخترشناسی و کیهان‌شناسی ارائه شده‌است تا پدیده‌هائی را توضیح دهد که به نظر می‌رسد ناشی از وجود میزان خاصی از جرم باشند که از جرم موجود مشاهده‌شده در جهان بیشترست. مادهٔ تاریک به‌ طور مستقیم با استفاده از تلسکوپ قابل مشاهده نیست، مشخصاً مادهٔ تاریک نور یا سایر امواج الکترومغناطیسی را به میزان قابل توجهی جذب یا منتشر نمی‌کند.

انتهای پیام/

خبرنگار: تیمور خسروی


http://stnews.ir/content/news/90860/یافته‌های جدید «تلسکوپ هابل» نقائص فرضیه ماده تاریک را آشکار‌ کرد

چاپ خبر